صرفه‌جویی سالانه ۱۹ هزار میلیارد تومان با اجرای مبحث ۱۹ ساختمان

اجرای صحیح مبحث ۱۹ در ساختمان‌های کشور موجب کاهش ۳۰ تا ۵۰ درصدی تلفات انرژی خواهد شد و این کاهش مصرف فقط در حامل گاز طبیعی و در بخش گرمایش خانگی باعث صرفه‌جویی به میزان ۱۹ هزار میلیارد تومان در سال خواهد شد.

یکی از اصلی‌ترین بخش‌های مصرف‌کننده انرژی در کشور بخش ساختمان است. این بخش با در اختیار داشتن ۴۰ درصد از سهم مصرف انرژی کشور، قابلیت بالایی برای کاهش مصرف انرژی دارد.

یکی از راهکارهایی که در این بخش توسط کارشناسان مطرح می‌شود، اجرای صحیح و کامل مبحث ۱۹ مقررات ملی ساختمان است. این مبحث، استاندارد مشخصات فنی ساختمان مانند عایق دیوارها، جنس و ضخامت مصالح کف و سقف ساختمان و جنس پنجره ساختمان را از منظر مصرف انرژی مشخص می‌کند.

به گفته شکرچی زاده رییس مرکز تحقیقات راه، مسکن و شهرسازی این مبحث در بهترین حالت تنها در ۱۵ درصد از ساختمان‌های کشور رعایت می‌شود. طبق بررسی‌های انجام‌شده، اجرای مبحث ۱۹ بین ۳۰ تا ۵۰ درصد مصرف انرژی ساختمان را کاهش خواهد داد. بنابراین می‌توان گفت با اجرای مبحث ۱۹ مقررات ملی ساختمان و عایق‌بندی اصولی ساختمان‌ها حداقل ۲۵ درصد از مصرف انرژی کل ساختمان‌های کشور کاهش می‌یابد.

در این قسمت فقط کاهش مصرف گاز طبیعی جهت گرمایش در بخش خانگی بررسی می‌شود. نزدیک به ۷۵ درصد از مصرف گاز در بخش خانگی جهت گرمایش محیط مصرف می‌شود. مصرف گاز بخش خانگی در سال ۹۵ طبق آمار منتشر شده در ترازنامه هیدروکربوری برابر ۵۰٫۳۳ میلیارد مترمکعب بوده است. بنابراین با اجرای کامل مبحث ۱۹ صرفه‌جویی انجام گرفته در مصرف گاز برای گرمایش تنها در بخش خانگی برابر ۹٫۵ میلیارد متر مکعب سالانه خواهد بود.

با در نظر گرفتن قیمت صادراتی گاز (در حدود ۲۰ سنت به ازای هر متر مکعب)، درآمدی در حدود ۱۹ هزار میلیارد تومان در سال برای کشور به دست خواهد آمد. اجرای مبحث ۱۹، مصرف برق جهت سرمایش ساختمان را نیز کاهش خواهد داد که به دلیل در دسترس نبودن اطلاعات این بخش، در این یادداشت به آن اشاره نشده است.

در نهایت می‌توان گفت اجرای مبحث ۱۹ که تنها یکی از گام‌های بهینه‌سازی مصرف انرژی کشور فقط در بخش ساختمان است، قابلیت صرفه‌جویی سالانه ۱۹ هزار میلیارد تومان فقط از صرفه‌جویی گاز طبیعی دارد. یعنی تقریبا برابر با یارانه نقدی دریافتی نیمی از کشور در یک سال !

بنابراین می‌توان گفت که بهینه‌سازی پتانسیل بالایی برای درآمدزایی (کاهش هزینه‌ها) در کشور دارد. راهکارهای دیگری مانند بهره‌ور کردن لوازم خانگی، اصلاح رفتار مصرفی مصرف‌کننده‌ها در بخش ساختمان و همچنین راهکارهای بهینه‌سازی در بخش‌های حمل‌ونقل و صنعت نیز قابلیت بسیاری برای صرفه‌جویی در هزینه‌ها یا به عبارتی کسب درآمد برای کشور دارند. امید است این مسئله بسیار مهم در کشور بیشتر مورد توجه مسئولان قرار گیرد.

تبیین مدل ایده پروری با استفاده از جمع سپاری

در این جلسه دکتر یاسین کیخا ابتدا به تبیین سه مفهوم جمع سپاری، کلان داده و فناوری نرم را تعریف نمودند.
جمع‌سپاری یا انبوه‌سپاری (به انگلیسی: Crowdsourcing) ترکیبی از دو کلمه جمعیت و برون‌سپاری به معنای برون‌سپاری به انبوه مردم است. جمع‌سپاری نوعی برون‌سپاری است ولی نه به شرکت‌ها یا سازمان‌های خاص بلکه به گروه فراوانی از افراد ناشناخته. ناشناخته به این معنا که یک شرکت نمی‌تواند جمعیت خویش را بسازد. این جمعیت هم شامل افراد کارآمد می‌شود و هم بی‌تجربه .
کلان داده (به انگلیسی: big data) را می توانیم مجموعه داده‌هایی بدانیم که اندازه آنها فراتر از حدی است که با نرم افزارها و روشهای معمول بتوان آنها را در یک زمان قابل قبول، دریافت، ذخیره، مدیریت و پردازش کرد. این داده ها را می توان با استفده از تحلیل داده (data analysis) فهم نمود و از آن ها استفاده نمود.
فناوری نرم، توانایی و مهارت به رفتار آوردن افراد، گروه ها، جوامع و … برای تحقق اهداف مطلوب است. از جمله روش های موجود در حوزه فناوری نرم، سازوکار خودکنترل است. سازوکار خودکنترل، سازوکار خودکنترل: یک قاعده بازی است که افراد حقیقی و حقوقی در چارچوب آن؛ منافع خود را پیگیری نموده و ناخواسته اهداف مد نظر طراح قاعده بازی را محقق می سازند.
سپس با کمک این سه مفهوم، مدلی را برای ایده پردازی و ایده پروری در جهت حل مسائل ارائه کردند و مثال ها و ایده هایی در رابطه با مسائل و چالش های موجود در حوزه های گوناگون مطرح نمودند.
در این ارائه از مفهوم تئوری بازی ها (بخصوص بازی تکامل اعتماد) نیز استفاده شد.